Etykieta karmy ma dwa poziomy. Przód opakowania, gdzie jest zdjęcie kaczki i słowo „premium”. I tył, drobnym drukiem, gdzie producent musi napisać prawdę, bo tak każe prawo. Czytamy tył.
1. Kolejność składników to kolejność wagowa
Składniki są wymienione od tego, którego jest najwięcej, do tego, którego jest najmniej. Tak nakazuje unijne rozporządzenie 767/2009. Jeśli na pierwszym miejscu stoi kukurydza, to kukurydzy jest w karmie najwięcej, niezależnie od tego, co pokazuje przód opakowania.
Haczyk: składniki są ważone przed obróbką. Świeże mięso to w około 70 procentach woda. Ze „świeżego kurczaka 30%” po wysuszeniu zostaje może 9 procent, a ryż czy kukurydza dalej ważą tyle samo. Dlatego patrz też na to, czy mięso jest podane jako świeże, czy jako suszone (mączka, „dehydrated”). Suszone liczy się uczciwiej.
2. „Mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego” to kategoria, nie składnik
Prawo pozwala używać nazw kategorii zamiast konkretnych składników: „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”, „zboża”, „produkty pochodzenia roślinnego”. Producent nie kłamie, ale też nic nie mówi. Nie wiesz, jakie zwierzę, jaka część ani w jakiej proporcji. Taki zapis zwykle oznacza, że receptura zmienia się między partiami zależnie od cen surowców.
Karma, która wymienia „kurczak (mięso 26%, wątroba 8%)”, mówi ci dużo więcej niż „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego (w tym 4% kurczaka)”.
3. „Z kurczakiem” znaczy 4 procent
Nazwa na przodzie mówi, ile mięsa jest w środku, tylko trzeba znać kod. Branża stosuje kod znakowania FEDIAF: „o smaku kurczaka” to mniej niż 4 procent kurczaka, „z kurczakiem” co najmniej 4 procent, „bogata w kurczaka” co najmniej 14 procent, a „kurczak” w nazwie głównej (na przykład „Kurczak z ryżem”) co najmniej 26 procent. Reszta białka pochodzi wtedy z innych źródeł, często tych z punktu drugiego.
4. Procenty na etykiecie nie mówią, ile jest czego naprawdę
Mokra karma ma 75 do 82 procent wody. Jeśli na puszce stoi „białko 8%”, to w suchej masie jest go około 40 procent. Sucha karma z „białkiem 26%” ma w suchej masie około 29 procent. Porównywanie puszki z granulatem bez przeliczenia nie ma sensu, a producent nie ma obowiązku go za ciebie zrobić.
Przelicznik jest prosty: wartość podziel przez (100 minus wilgotność) i pomnóż przez 100.
5. Czego na etykiecie nie ma
Prawo nie wymaga podania procentów wszystkich składników. Wielu producentów podaje tylko ten jeden, który jest w nazwie. Jeśli skład wymienia dwanaście składników, a procent ma tylko jeden, to kilkadziesiąt procent receptury jest dla ciebie nieznane. To samo z dodatkami: „przeciwutleniacze” bez nazwy mogą oznaczać zarówno ekstrakt z rozmarynu, jak i BHA. Jedno i drugie jest legalne. Tylko jedno producent chętnie wymienia z nazwy.
Jak to sprawdzić szybciej
Przeliczanie suchej masy przy półce w sklepie jest możliwe, ale mało kto to robi. Można zeskanować kod kreskowy w aplikacji Holopet: pokazuje skład z oceną każdego składnika, przelicza wartości na suchą masę i wprost pisze, jaki procent receptury producent ujawnił. Każda karma jest oceniana tym samym algorytmem, a producent nie może zapłacić za lepszy wynik. Więcej na holopet.eu.
Artykuł sponosorowany
