Wielu opiekunów kończy ochronę przeciwkleszczową razem z ostatnimi ciepłymi dniami października. Tymczasem kleszcz łąkowy – główny przenosiciel babeszjozy u psów – budzi się już przy kilku stopniach powyżej zera, a polskie zimy coraz częściej przypominają długą, wilgotną jesień. Decyzję o przerwie w ochronie warto więc podejmować na podstawie pogody i rozmowy z lekarzem, a nie kalendarza.
Kleszcz łąkowy – pasożyt, który nie zasypia na zimę
W Polsce psom zagrażają głównie dwa gatunki: kleszcz pospolity i kleszcz łąkowy. Ten drugi jest szczególnie odporny na chłód. Jego aktywność ma dwa szczyty – wiosną i jesienią – ale dorosłe osobniki potrafią polować także w grudniu, styczniu i lutym, jeśli temperatura przez kilka dni utrzymuje się powyżej 3–5°C. Kleszcz nie potrzebuje upału. Wystarczy mu wilgotna trawa, zarośla przy rowach, brzegi lasów i nieużytki na obrzeżach miast, czyli dokładnie te miejsca, w których psy najchętniej węszą. Śnieg i mróz ograniczają jego aktywność, ale nie zabijają populacji: pasożyty przeczekują chłód w ściółce i wracają przy pierwszej odwilży.
Babeszjoza – objawy, których nie wolno przeoczyć
Babeszjoza to choroba pierwotniakowa, która niszczy czerwone krwinki psa. Rozwija się szybko i bez leczenia może zakończyć się śmiercią w ciągu kilku dni. Pierwsze objawy pojawiają się zwykle od kilku dni do około trzech tygodni po ukąszeniu. Opiekun widzi najczęściej apatię, wysoką gorączkę i brak apetytu. Bardzo charakterystyczny jest ciemny mocz – w kolorze mocnej herbaty lub coli. Śluzówki dziąseł mogą być blade albo żółtawe, a pies szybko się męczy i ciężko oddycha. Przy takich objawach nie czekamy do rana – liczy się każda godzina, a lekarz potwierdza chorobę badaniem krwi. Zimą łatwo zrzucić osowiałość na pogodę albo przeziębienie, dlatego warto pamiętać o kleszczach także w grudniu.
Dlaczego zimowa przerwa w ochronie jest ryzykowna
Większość preparatów przeciwkleszczowych działa przez określony czas: tabletki zwykle od miesiąca do trzech, krople spot-on około czterech tygodni, a obroże nawet kilka miesięcy. Gdy ochrona wygasa w listopadzie, pies wchodzi w zimowe odwilże zupełnie bez zabezpieczenia. Coraz więcej lekarzy weterynarii zaleca więc ochronę całoroczną albo przynajmniej podawanie preparatu w każdym okresie, gdy temperatura rośnie powyżej kilku stopni. Ważny jest też wybór formy. Tabletka sprawdzi się u psa, który często pływa lub jest kąpany, obroża – u opiekuna, który chce mieć spokój na dłużej, a krople – u psa, który nie przyjmuje tabletek. Tabletki, krople spot-on i obroże o różnym czasie działania zebrano w kategorii preparaty na kleszcze dla psa w sklepie zoopoint.pl – przy zmianie preparatu warto skonsultować dawkę z weterynarzem.
Jak sprawdzać psa po zimowym spacerze
Nawet najlepszy preparat nie zwalnia z codziennego przeglądu. Zimą jest on łatwiejszy, bo pies wraca do domu na krócej i chętniej leży spokojnie. Przeczesz dłonią sierść pod włos, zaczynając od głowy. Najczęściej kleszcze znajdziemy za uszami, na szyi pod obrożą, w pachwinach, pod pachami i między palcami. Wyczuwalny guzek wielkości ziarenka pieprzu to sygnał, by przyjrzeć się bliżej. Kleszcza usuwamy pęsetą lub specjalnym haczykiem tuż przy skórze, bez smarowania go tłuszczem czy alkoholem. Miejsce ukąszenia warto zdezynfekować i obserwować psa przez kolejne trzy tygodnie. Każda zmiana zachowania, gorączka albo ciemny mocz to powód do pilnej wizyty u lekarza – i dobra lekcja, że kleszcze nie znają pojęcia sezonu.
Artykuł sponsorowany
